Voor de geïnteresseerden onder jullie:
de meest recente vóór- en ná-foto's staan ongeveer in het midden



Aanvulling d.d. zaterdag, 12 mei 2012

18 weken zijn voorbij nog 22 heerlijke weken te gaan tot




Het is inmiddels meer dan 5 maanden geleden dat ik Cambridge heb afgebouwd en het "gewone" leven weer voor me begon op vrijdag, 25 november 2011, en het is best een hobbelige periode geweest, en regelmatig nog steeds.

Enkele maanden terug ben ik bezig geweest op de site om hier en daar wat verhalen te lezen, en als het me voorheen nog niet duidelijk was, dan is het me toen wel duidelijk geworden: afvallen en afgevallen blijven, met andere woorden: een gezond gewicht bereiken en behouden, omgaan met een "eetverslaving", is en blijft een uitdaging.... een uitdaging waar veel mensen mee kampen, ik ook.

En alhoewel het een uitdaging is, is het wél te doen, vind ik!

Hier op de site steunen we elkaar bij onze strijd, en ik persoonlijk ben heeeel dankbaar dat deze site bestaat, het heeft mij geholpen om mijn gedachten op een rijtje te krijgen, mijn uitdagingen te signaleren en ze aan te pakken, waardoor ik in staat ben geworden om mijn overgewicht van me af te schudden.

Trouwens, positief bericht: inmiddels gaat het "balansen" me ook beter af, de ene dag beter dan de andere, maar dat geeft niet, het voelt stukken beter dan vroeger, toen ik altijd op dieet was, omdat ik altijd af moest vallen, die tijd ligt nu achter me, gelukkig.

Ik zeg, dat het beter gaat, maar zéker niet perfect, hoor, en ik begin daar vrede mee te krijgen.
Vrede in mijn hoofd om te accepteren dat "het" de ene dag wél goed gaat, en de andere dag gewoonweg niet.... nou ja, zolang het méér dagen wel goed gaat dan niet, dan is er helemaal niets aan de hand, en blijf ik lekker in balans, nou, en dat is het plan: balans.


Enne.... voor de mensen die het nog niet weten:
Marc en ik zijn in verwachting... van een tweeling, hahahaha!

Met de zwangerschap gaat het erg goed, het 1e trimester is achter de rug, heb niet veel last van misselijkheid ofzo, en Marc en ik zijn overstelpt door positieve aandacht, veel kaartjes en cadeautjes, wat heerlijk om zoveel mensen te hebben die met ons meeleven.

Nou, lieve buddies en mee-lezers van me..... ik herhaal hier nu wat ik elke ochtend tegen mezelf in de spiegel hardop zeg/herhaal: alleen vandaag telt, op welk gebied dan ook!
Elke nieuwe dag is precies én alleen maar dat: 1 nieuwe dag.
En die nieuwe dag, die dient zich morgenvroeg wéér aan, met alle nieuwe kansen vandien!

Veel liefs allemaal, en een heerlijke dag VANDAAG gewenst,
welke dag het vandaag dan ook is!










25 november 2011: mijn hernieuwde introductietekst


"Het pad naar geluk, balans en eigenliefde is vriendelijkheid.
Vriendelijk zijn tegen onszelf, altijd, wat we ook doen.
Alles begint met vriendelijkheid."
Geneen Roth (boek: "Women, Food and God" )


MIJN ALLERLAATSTE AFVALPLAN OOIT
HET GROTE AFTELLEN WAS VANAF 15 MAART 2011 VOL AAN DE GANG,
EN IS VANDAAG (VRIJDAG, 25 NOVEMBER 2011) DEFINITIEF GEËINDIGD!



25 nov 2011: 36 CB-WEEKS DOWN (- 53/-54 kg) 0 WEEKS + 0 DAYS TO GO


Alle 36 CB-weken en 3 CB-dagen zijn voorbij met als eindresultaat: - 53/-54 kg


Niks... óp naar vrijdag, 25 november 2011......
niks... nóg maar x-weken (en x-dagen) vanaf vandaag
en dán begint de rest van Ons BalansLeven!
Nee... niks van dat alles.... 25 november 2011 is aangebroken: IK BEN ER!


Dit wás Mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit,
dit heb ik 1x gedaan, en dit hoef ik nooit meer te doen! !


1e fase:
vanaf 15 mrt t/m 26 sept 2011: 28 wkn volledig CB500 (3 x 1 CB-maaltijd per dag)




2e fase:
vanaf 27 sept t/m 24 nov 2011: 8 wkn CB begeleid en verantwoord afbouwen




3e fase = de rest van mijn leven:
vanaf vrijdag, 25 nov 2011: Ons BalansLeven op het gebied van eten leiden!





Vandaag is de 1e dag van de rest van mijn leven, Ons BalansLeven welteverstaan!


I DID IT! I DID IT!



Ik heb mijn streefgewicht, mijn streefgevoel én Ons BalansLeven bereikt!












:halloallemaal1:

Op mijn zwaarst woog ik ooit 140 kilo met een BMI van bijna 50.
Méér dan 20 jaar heb ik on-op-hou-de-lijk geprobeerd af te vallen, altijd zonder succes.

Op 15 maart 2011 woog ik nog steeds 121 kilo met een BMI van bijna 43.
Op die dag ben ik begonnen aan Mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit met Cambridge,
ondersteund door Harriët, mijn CB-consulente.

Door haar persoonlijke Cambridge-afvaltraject (waarvoor ik diep respect heb),
ben ik haar al snel gaan zien als mijn Persoonlijk Positief Voorbeeld, mijn PPV,
mijn rolmodel: door haar ben ik eindelijk gaan geloven dat ik het óók kan!

Het is ein-de-lijk zover.... gisteren was de laatste dag van Mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit....
de laatste dag, buddies en mee-lezers!

Mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit is voorbij!
Een afvalperiode van 8 maanden en 10 dagen Cambridge ligt definitief achter me, net als méér dan 70 kilo overgewicht (de 1/2 van mijn lichaam), waarvan bijna 55 kilo met Cambridge en Harriët, vanaf 15 maart 2011.

Inmiddels heb ik mijn gezonde streefdoelen allemaal bereikt (onder de 70 kilo wegen met een gezond BMI van onder de 25), en nóg belangrijker: ik heb mijn streefGEVOEL bereikt....
het gevoel dat ik mijn leven weer terug heb.

Vanaf vandaag leven Marc en ik Ons BalansLeven:
ma-te-loos genieten van welk voedsel dan ook, alles is goed en alles mag,
hetzij 100% in balans!

Ik ben gezond, fit, slank, én bovenal: gelukkig.... en dit alles heb ik bereikt méde dankzij jullie, lieve buddies en mee-lezers! Het feit dat ik mijn gedachten uit mijn hoofd en op papier kon zetten, en hier met jullie kon delen, en er ook feedback van jullie op kreeg, heeft mij enorm geholpen, waarvoor mijn enorme dank!



Weten jullie, eigenlijk kan ik alle positiviteit nog maar amper bevatten....
Wanneer ik in de spiegel kijk, en naar de kleine kleding in mijn kasten, dan zie ik een heel ander mens dan 8,5 maanden geleden.

Túúrlijk, ik ben nog steeds als basis van binnen dezelfde Jolan, maar mijn uiterlijk is zóóó veranderd, waardoor mijn innerlijk ook wel wat mee-veranderd is, met name doordat grenzen en drempels (voortkomend uit mijn vroegere overgewicht) in mezelf zijn vervaagd of zelfs helemaal verdwenen zijn.....

Zolang als ik me kan herinneren, ben ik al bezig met mezelf te proberen te veranderen, bezig met m'n uiterlijk te proberen te veranderen door af te vallen.... tjonge jonge, en wanneer ik nu in de spiegel kijk, of dóór mijn ogen in mijn ziel kijk, dan wil ik niets meer veranderen, dan zie ik precies diegene die ik altijd al heb willen zien.... MEZELF..... innerlijk én uiterlijk.... een héérlijk gevoel!




Trouwens, sommige mensen spreken hun angsten uit naar mij over hoe zij zich zouden voelen wanneer zij in mijn schoenen zouden staan, en tegen diegenen en ook tegen jullie spreek ik uit: maak jullie maar geen zorgen over mij, dat is niet nodig.... ik heb mijn streefgewicht en streefgevoel bereikt, en die beide hou ik voor de rest van mijn leven voor altijd vast.

Zoals jullie in mijn dagboekjes van de afgelopen dagen hebben kunnen lezen, heb ik héél goed nagedacht over de manier waarop ik mijn slanke gewicht behoud....
een manier, waar ik veel tijd in gestoken heb, en waarvan ik overtuigd ben, dat 'ie werkt voor mij.

Oh ja, ik wil iets verduidelijken wat in mijn dagboekje van gisteren staat.
Een Speciale Dag, waarin ik nérgens naar kijk, betekent NIET dat ik me "voleet" of "volduw", zoals ik dat vroeger in mijn dagelijkse eetbuien/snaaibuien deed, gedachteloos, klakkeloos, onbewust etend en eigenlijk al niets meer proevend na de 2e hap, en dat soort eetbuien gingen bij mij altijd gepaard met schuldgevoelens ervóór, gedurende en erna.

Nee, wat ik bedoel met "nergens naar kijken", is dat ik mezelf op die Speciale Dagen bewust toesta om héérlijk ook van snoep en andere producten te genieten, die niet onder de zogenaamde schijf van 5 vallen, jullie snappen wel wát ik bedoel, hè.

Echter, zo'n Speciale Dag zal nooit een verkapte manier voor een "toegestane" eetbui zijn, dus taferelen van vroeger (ontbijt: slagroomvla met warme chocomel en slagroom; lunch: friet en/of pizza; avondeten: griekse afhaal, en tussendoor en 's-avonds: alleen maar snoepen en snaaien, wat dan ook, zonder grenzen en onbewust, ja, dat is echt heus wel meer dan eens voorgekomen), komen nu niet meer voor.
Nee, die behoefte aan díe hoeveelheden voedsel is gelukkig weg, maar natuurlijk niet aan het soort voedsel, hè.

Ik geef jullie een voorbeeld van wat ik bedoel.
Straks gaan Marc en ik naar Valkenburg, en van de week heb ik voor ons lekkers in huis gehaald (Lion mini's, Raffaelo van Ferrero Rocher en een bepaald soort zoutje, van deze 3 dingen heb ik maanden gedroomd, hahaha).
Vandaag is voor ons een Speciale Dag en daarom mág ik van al dat heerlijks toegestaan genieten, en dan bedoel ik van een x-aantal (we hebben bijvoorbeeld ieder 2 Raffaelo's), dus niet van de gehele dozen en zakken, doorgaan totdat de zak/doos leeg is, nee, alles blijft met mate en in balans.... ik ga er van uit, dat het jullie nu duidelijk is, wat ik met een Speciale Dag bedoel.


Tja.... wéér kan ik het maar moeilijk bevatten....
Mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit is gisteren geëindigd.
Vandaag is écht de 1e dag van de rest van Ons BalansLeven!


Ik ben zooo blij dat ik begonnen ben met Cambridge, dat ik vertrouwen heb gehad in mezelf, dat ik dat kán, en ik ben zo blij dat ik Harriët heb ontmoet, dat ik door haar ben gaan geloven dat ook ik het allemaal kan bereiken.

Echter, náást een gezond, fit en slank lichaam heb ik nog veel meer "cadeautjes" mogen ontvangen, doordat ik CB heb gevolgd:
* Ik heb de waardering voor voedsel terug (ik neem niets meer voor vanzelfsprekend).
* Ik heb de smaak terug.
* Ik ben veel minder een emo-eter geworden, ik weet hoe ik een snaaidrang kan weerstaan.
* Ik vind water lekker (nou ja, lekker.... hahahahaha, jawel, ik drink het in ieder geval wél!).
* Ik hou van gezond eten én gezond is wél lekker (ja, zéeeker!).
* Ik hou van beweging (ik ben een fietser, geen wandelaar, hahahaa).
* Ik kan maat houden (joehoeoeoeoe!).
* Mijn snaaidrang is minder geworden, en een snaaibui minder intens.
* Ik ben verlost van mijn weegschaalobsessie, vanaf vandaag is de weegschaal de deur uit!
* Ik ben zélf veranderd.... ik heb me gerealiseerd, dat ik sterker ben dan mijn impulsen!

Ik ben een HSP'er (Hoog Sensitief Persoon) en word de hele dag door overvallen door impulsen, en ik heb dat feit een hele tijd als "excuus"/"smoes" gebruikt om te overeten, en dat zal de rest van mijn leven bij mijn leven horen, ik ben die ik ben, maar: HSP'er of niet, ik heb nog altijd zelf de keus om wel of niet iets in mijn mond te stoppen als reactie op een emotie/impuls, ook al is het voor HSP'ers moeilijker, het is wél te doen, en die moeite doe ik graag voor mezelf.

Ik heb mezelf de afgelopen maanden namelijk gerealiseerd, dat ik dan wel een heel impulsief mens ben, maar dat ik in staat ben om een impuls te negeren (bijv: ik ruik friet, wil nog niet zeggen dat ik dat daadwerkelijk hoef te eten, of bijv: ik heb snaaidrang, wil nog niet zeggen, dat ik daar gehoor aan hoef te geven, of ik zie een weegschaal en ik wil erop gaan staan, en ga zo maar door, jullie begrijpen wel wat ik bedoel).
Nee, ik weet voortaan dat ik sterker ben dan mijn snaaidrang, sterker dan al mijn impulsen,
en dat is een fantastische wetenschap!


Vandaag begint dus echt Ons BalansLeven..... jeetje.... dat wordt nog wat...... ik geniet nu al zo verschrikkelijk véél, terwijl ik nog niet eens alles mocht nuttigen in de af- en opbouwfases van Cambridge.

Ik zal de rest van mijn leven zo blijven genieten van voedsel, die waardering hou ik voor altijd vast....... door CB heb ik namelijk het woord "ZONDIGEN" volledig uit mijn vocabulaire geschrapt...... wat héérlijk om ein-de-lijk mateloos te mogen genieten van ALLES, van welk soort product dan ook, alles is goed, alles mag, met mate en in balans, voor altijd vrij van schuldgevoelens, joehoe!

Vóór Cambridge had ik een obsessie met (grote hoeveelheden) voedsel.
Tegenwoordig heb ik een PASSIE VOOR SMAAK, wat een geschenk!


Weten jullie... regelmatig vraagt iemand mij wat ik "doe", wat voor werk ik heb.
Dan vertel ik ze eigenlijk altijd ongeveer hetzelfde, wat ik nu graag met jullie deel.

Bijna 13 jaar heb ik gewerkt op een notariskantoor als notarieel medewerkster (aankoop/verkoopakten van woningen en hypotheken e.d. opmaken), en was daar eerlijk gezegd erg goed- en ook meteen erg ongelukkig in.

Veel te commercieel allemaal voor mij, gestresste werkgevers, tijd is geld, en hurry hurry hurry, alles zo snel mogelijk en steeds minder echt cliëntencontact (wat ik het leukste vind).

Diepongelukkig was ik op den duur echt, jak jak jak, maar ja, een vaste goedbetaalde baan opgeven wilde ik niet, Marc en ik hadden net een prachtige nieuwe woning gekocht, en daarbij kwam dat ik te onzeker was (door mijn 140 kilo-zware lichaam) om te solliciteren naar een andere (beter bij mij passende) baan (maar ja, welke baan dan?, dat wist ik ook al niet?).

En toen gebeurde het!
De economische crisis brak aan in 2008, en zéker in het notariaat, waardoor ik in 2009 werd ontslagen, tja, de 1/2 van mijn collega's met mij (45 personen van de 90), en zat ik van de 1 op de andere dag zonder (stressvolle) baan, maar wél met een WW-uitkering, waarvan we rond konden komen (samen met het inkomen uit Marc's full-time baan).

In plaats van in paniek te raken, en zomaar de eerste de beste (mij dan waarschijnlijk weer ongelukkig makende) commerciële baan te accepteren, heb ik met mezelf en met Marc overlegd en besloten om dat niet te doen, omdat ik de onverwachte vrijgekomen tijd en rust nodig had (een geschenk!), en die heb ik dan ook met beide handen aangegrepen.

Naast het zoeken naar een écht leuke baan (die er weinig waren, en die er wél waren, daar solliciteerde ik op, maar de keus viel uiteindelijk nooit op mij), heb ik de door mijn ontslag vrijgekomen tijd ontzettend goed benut om te ontdekken wie ik ben, wat ik wil in de toekomst, en bovenal: om aan mezelf te werken (3 voor mij heilige boeken: The Secret / Women, Food and God / Handboek van de Anonieme Overeters, heb ze keer op keer gelezen, en alle adviezen opgevolgd en doorgevoerd).

Inmiddels (dik 2 jaar later) ben ik dáár waar ik wil zijn:
* ik hou van mezelf en ben supertrots op mezelf
* ik weet 100% wie ik ben en wat ik wil in mijn leven
* ik weet dat ik een sterk mens ben, en ik ben zelfverzekerd, als ik dít kan, kan ik alles!
* ik weet wat mij wel en niet gelukkig maakt
* ik heb mijn streefgewicht en mijn streefgevoel bereikt
* ik heb een gezond, fit en slank gewicht
* ik leef het door mezelf en voor mezelf en Marc ontworpen BalansLeven
* en ik ben bezig uit te dokteren hoe ik mijn eigen CB-consulente-praktijk vanuit huis op kan starten, waarmee ik mijn inkomen zal gaan verdienen vanaf januari 2012.

Yep.... lieve buddies, ontslagen worden en het niet vinden van een leuke nieuwe baan, zijn voor mij echte zegeningen gebleken!
De keuzes die ik daarna en daardoor gemaakt heb en de daaraan gekoppelde acties, die ik daarna heb uitgevoerd, hebben mij en mijn leven 100% ten goede veranderd en daar heb ik zelf voor gezorgd....... yep: ik ben zielsgelukkig!

Dus als antwoord op de vraag: "wat ik doe":
de afgelopen 2 jaar heb ik dus aan mezelf gewerkt, zoals Marc het altijd zegt, hahhaa, en ik vind dat hij gelijk heeft.


Inmiddels voel ik echter in mezelf dat de tijd is aangebroken om weer een fase vérder te gaan..... ik hoef niet meer aan mezelf te werken, geen zelfhulpboeken meer te lezen, geen gedragspatronen meer te onderkennen of te wijzigen, afvallen ligt achter me, vanaf nu ben ik voor de rest van mijn leven voor altijd vrij van diëten, yes yes yes!

Doordat ik mijn tijd op ValtAf langzaam maar zeker ga minderen en uiteindelijk ga beëindigen, komt er veel tijd, ruimte en rust vrij, en die stop ik dan onder andere in de volgende fases van mijn leven:
- het verwezenlijken van onze kinderwens (laten we allemaal vertrouwen hebben!);
- in mijn eigen CB-praktijk anderen coachen bij het bereiken van hun eigen (afval)doelen.

Jeetje, lieve buddies, het lijkt niet nét een puzzel, die stukje voor stukje in elkaar past, nee, het IS de puzzel van mijn leven, die eindelijk voor de eerste keer ooit in mijn leven volledig in elkaar past: EEN HEERLIJK GEVOEL!


Vandaag ga ik voor de laatste keer naar Harriët, en daarna meteen dóór naar Valkenburg, de kerstshows in de grotten bekijken.
Marc heeft dit weekend vrij genomen om er echt een Speciaal weekend van te maken.
Vanavond uit eten bij De Mexicaan in Valkenburg.... mijn eerste etentje in een restaurant in meer dan 36 weken.... om precies te zijn: in 8 maanden en 10 dagen... djiezzzz, ik heb er zin in.


Ik ga genieten van alle indrukken dit weekend, en nee, niet alleen van het eten, maar zelfs nóg meer van het me weer helemaal 100% normaal voelen, om een heerlijke dag met mijn schat door te mogen brengen, en om die dag af te mogen sluiten in een restaurant van onze voorkeur, samen genieten, já, van al het heerlijke eten, maar vooral van elkaar, van de sfeer, en van mijn gelukzaligheidsgevoel.... dat voortkomt uit de wetenschap dat ik slank, fit en gezond ben, en dat ik mág genieten van al dat heerlijke voedsel, schuldgevoelensvrij.... voor de rest van mijn leven..... joeooeoeoeohheoeoeoeoeoe!!!


En het allermooiste: ik weeg rond de 68 kilo en vanaf vandaag is de weegschaal de deur uit, dus ik ben én blijf zorgenvrij over mijn gewicht, doordat ik vertrouw op mijn lichaam en kleding..... yes!


Tegen degenen, die dit lezen en die ik niet ken, wil ik zeggen:
ik wens jullie veel succes bij het vinden van jullie eigen levenspad.
Hou vol, het IS mogelijk, echt, ik ben daarvan het bewijs, geloof erin, het kan écht!


Tegen mijn lieve buddies wil ik zeggen: ik ben ontzettend blij met jullie!
Ik wens jullie allemaal heeeeeel veel succes bij het behalen van jullie eigen persoonlijke doelen,
op afvalgebied of waar dan ook!


Ik geloof heilig dat de dag werkelijk zál komen, dat wij allemaal onze eigen persoonlijke doelen bereikt hebben,
dat ligt 100% in onze macht: wat een mooi vooruitzicht!

:afleiden:

Tot slot wil ik nog een gedicht met jullie delen, dat mij diep raakt:

VERTROUWEN (=liefde) of ANGST
Het leven is in wezen slechts één keuze:
de keuze voor vertrouwen (=liefde) of de keuze voor angst.

Kiezen voor angst maakt,
dat ik dingen niet durf te zien,
blijf cirkelen in hetzelfde rondje.
Dat ik gevoelens niet wil voelen,
mijn lessen niet kan leren.
Dat ik confrontaties uit de weg ga,
mensen niet echt toe kan laten.
Dat ik focus op wat niet kan,
vele mogelijkheden buiten sluit.

Kiezen voor vertrouwen (=liefde) maakt,
dat ik zachter ben voor mijzelf,
minder moet en veel meer mag.
Dat ik anderen kan vergeven,
accepteer hoe ze kunnen zijn.
Dat ik anderen snel kan vertrouwen,
makkelijk hulp durf te vragen.
Dat ik mag zijn wie ik ben,
en open sta om te leren.

Het leven is zo eenvoudig,
als ik steeds de juiste keuze maak.
Diana Verbeek

Lieve buddies, ik kies voor vertrouwen, ik kies voor liefde.

Ik wens jullie allemaal het allerbeste toe, en een hele fijne dag vandaag, welke dag het vandaag dan ook is!

Enne.... hieronder staan nog de meest recente vóór- en ná-foto's.... veel plezier, hihhihihi,
dat heb ik zéker beleefd bij het maken ervan, en Marc ook!

Veel liefs,




2004: ik op mijn zwaarst (140 kilo):



Hier sta ik nog aan het begin van mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit, het begin van Cambridge op 15 maart 2011, in een kledingsetje waar ik toen graag in liep



Dit is afgelopen woensdag (23 november 2011), ik weeg hier rond de 68 kilo, wat wil zeggen: -53/-54 kilo ná 36 weken Cambridge (-72 kilo vanaf m'n zwaarst in 2004, toen woog ik 140 kilo)
Ik met hetzelfde kledingsetje aan als op de vorige foto



Ook dit is afgelopen woensdag geweest (23 november 2011), ik weeg hier rond de 68 kilo, wat wil zeggen: -53/-54 kilo ná 36 weken Cambridge (-72 kilo vanaf m'n zwaarst in 2004, toen woog ik 140 kilo)
Ik met hetzelfde kledingsetje aan als op de vorige foto, zo zie je het verschil nóg beter





Ook dit is afgelopen woensdag geweest (23 november 2011), ik weeg hier rond de 68 kilo, wat wil zeggen: -53/-54 kilo ná 36 weken Cambridge (-72 kilo vanaf m'n zwaarst in 2004, toen woog ik 140 kilo)
Ik met een nieuw passend kledingsetje aan mét de broek van de vorige foto's vóór me én náást me, zo zie je het verschil nóg beter





En ook deze foto is afgelopen woensdag genomen (25 november 2011), ik weeg hier rond de 68 kilo, wat wil zeggen: -53/-54 kilo ná 36 weken Cambridge (-72 kilo vanaf m'n zwaarst in 2004, toen woog ik 140 kilo)
Ik met een nieuw passend kledingsetje aan mét de broek van de vorige foto's liggend op de grond, wat bén IK blij, mijn Allerlaatste Afvalplan Ooit is gisteren geëindigd en vandaag (25 november 2011) begint Ons BalansLeven, yes!












Hieronder volgt mijn "oude" introtekst van 15 maart 2011 tot en met 24 november 2011


20 nov 2011: 36 CB-WEEKS DOWN (- 49,5 kg) 0 WEEKS + 4 DAYS TO GO
Ik ben er echt bij-na!!



15 maart 2011: mijn hernieuwde introductietekst
"Het pad naar geluk, balans en eigenliefde is vriendelijkheid.
Vriendelijk zijn tegen onszelf, altijd, wat we ook doen.
Alles begint met vriendelijkheid."
Geneen Roth (boek: "Women, Food and God" )



MIJN ALLERLAATSTE AFVALPLAN OOIT
HET GROTE AFTELLEN IS VANAF 15 MAART 2011 VOL AAN DE GANG,
EN EINDIGT DEFINITIEF OP VRIJDAG, 25 NOVEMBER 2011




Dit is mijn allerlaatste afvalplan ooit, dit doe ik 1x en dan nooit meer!


1e fase:
vanaf 15 mrt t/m 26 sept 2011: 28 wkn volledig CB500 (3 x 1 CB-maaltijd per dag)




2e fase:
vanaf 27 sept t/m 24 nov 2011: 8 wkn CB begeleid en verantwoord afbouwen




3e fase = de rest van mijn leven:
vanaf vrijdag, 25 nov 2011: Ons BalansLeven op het gebied van eten leiden!





Ik ben vastberaden om deze keer, deze aller-laatste keer, wél te slagen!
Ik stop pas met dit Cambridge-dieet op het moment dat ik al mijn ongezonde overgewicht kwijt ben,
maximaal 67 kg weeg en CB verantwoord heb afgebouwd.
Aanpassing op 11 oktober 2011:
Deze uitspraak van mij verander ik vandaag in:
Op 25 november 2011 stop ik definitief met Cambridge, afvallen en mezelf op een weegschaal wegen.
En waarom?
Omdat ik nu al mijn eindstreefGEVOEL heb bereikt:
ik voel me nu al slank en supergelukkig,
mijn BMI is nu al gezond (onder de 25),
én ik ben nu al vrij van afvallen en de cijfers op de weegschaal.
Op 25 november 2011 heb ik CB verantwoord en begeleid afgebouwd én begint Ons BalansLeven, yes!




MIJN GEWICHT
140,0 kilo = 20 dec 2004 (m'n hoogste gewicht ooit op de dag dat ik mijn maagband kreeg)
112,0 kilo = dec 2005 (afgevallen met behulp van mijn maagband)
136,0 kilo = dec 2006 (alle kilo's erbij; ondanks mijn maagband)
134,0 kilo = in 2007 (schommelend rond 134,0 kilo)
124,2 kilo = mei 2009 (start op deze site)
123,4 kilo = 2 jan 2010 (hernieuwde start, daarna schommelend tussen 119 en 109)


120,9 kilo = 15 maart 2011 (begin van mijn allerlaatste afvalplan ooit = aanvang Cambridge (CB))
115,7 kilo = 22 maart 2011 (1e CB-week: - 5,2 kg / totaal: - 5,2 kg)
112,9 kilo = 28 maart 2011 (2e CB-week: - 2,8 kg / totaal: - 8,0 kg)
110,9 kilo = 5 april 2011 (3e CB-week: - 2,0 kg / totaal: - 10,0 kg)
109,1 kilo = 12 april 2011 (4e CB-week: - 1,8 kg / totaal: - 11,8 kg) (onder de 110)
107,8 kilo = 19 april 2011 (5e CB-week: - 1,3 kg / totaal: - 13,1 kg)
106,9 kilo = 26 april 2011 (6e CB-week: - 0,9 kg / totaal: - 14,0 kg)
104,8 kilo = 2 mei 2011 (7e CB-week: - 2,1 kg / totaal: - 16,1 kg) (na CB-tussenweek)
102,7 kilo = 10 mei 2011 (8e CB-week: - 2,1 kg / totaal: - 18,2 kg)
101,9 kilo = 17 mei 2011 (9e CB-week: - 0,8 kg / totaal: - 19,0 kg)
99,5 kilo = 24 mei 2011 (10e CB-week: - 2,4 kg / totaal: - 21,4 kg) (onder de 100)
97,0 kilo = 31 mei 2011 (11e CB-week: - 2,5 kg / totaal: - 23,9 kg)
95,0 kilo = 7 juni 2011 (12e CB-week: - 2,0 kg / totaal: - 25,9 kg)
94,3 kilo = 14 juni 2011 (13e CB-week: - 0,7 kg / totaal: - 26,6 kg)
94,2 kilo = 21 juni 2011 (14e CB-week: - 0,1 kg / totaal: - 26,7 kg) (na CB-tussenweek)
92,1 kilo = 28 juni 2011 (15e CB-week: - 2,1 kg / totaal: - 28,8 kg)
89,9 kilo = 5 juli 2011 (16e CB-week: - 2,2 kg / totaal: - 31,0 kg) (onder de 90)
87,3 kilo = 12 juli 2011 (17e CB-week: - 2,6 kg / totaal: - 33,6 kg) (dag vóór maagbandverwijdering)
87,2 kilo = 19 juli 2011 (18e CB-week: - 0,1 kg / totaal: - 33,7 kg) (na CB-tussenweek)
??,? kilo = 26 juli 2011 (19e CB-week: - ?,? kg / totaal: - ??,? kg) (vak consulente)
??,? kilo = 2 aug 2011 (20e CB-week: - ?,? kg / totaal: - ??,? kg) (vak consulente)
??,? kilo = 9 aug 2011 (21e CB-week: - ?,? kg / totaal: - ??,? kg) (vak consulente)
80,7 kilo = 16 aug 2011 (22e CB-week: - 6,5 kg / totaal: - 40,2 kg)
79,0 kilo = 23 aug 2011 (23e CB-week: - 1,7 kg / totaal: - 41,9 kg) (onder de 80)(na CB-tussenweek)
77,4 kilo = 30 aug 2011 (24e CB-week: - 1,6 kg / totaal: - 43,5 kg)
75,6 kilo = 6 sept 2011 (25e CB-week: - 1,8 kg / totaal: - 45,3 kg)
74,0 kilo = 13 sept 2011 (26e CB-week: - 1,6 kg / totaal: - 46,9 kg)
72,8 kilo = 20 sept 2011 (27e CB-week: - 1,2 kg / totaal: - 48,1 kg)
72,4 kilo = 27 sept 2011 (28e CB-week: - 0,4 kg / totaal: - 48,5 kg)
72,6 kilo = 4 okt 2011 (29e CB-week: + 0,2 kg / totaal: - 48,3 kg) (ná de 1e CB-afbouwweek)
70,4 kilo = 11 okt 2011 (30e CB-week: - 2,2 kg / totaal: - 50,5 kg) (ná de 2e CB-afbouwweek)
69,6 kilo = 18 okt 2011 (31e CB-week: - 0,8 kg / totaal: - 51,3 kg) (onder de 70) (ná de 3e CB-afbouwweek)
67,7 kilo = 25 okt 2011 (32e CB-week: - 1,9 kg / totaal: - 53,2 kg) (ná de 4e CB-afbouwweek)
68,1 kilo = 1 nov 2011 (33e CB-week: + 0,4 kg / totaal: - 52,8 kg) (ná de 5e CB-afbouwweek)
68,3 kilo = 7 nov 2011 (34e CB-week: + 0,2 kg / totaal: - 52,6 kg) (ná de 6e CB-afbouwweek)
71,4 kilo = 14 nov 2011 (35e CB-week: + 3,1 kg / totaal: - 49,5 kg) (ná de 1e CB-opbouwfase)
71,4 kilo = 20 nov 2011 (36e en tevens LAATSTE!) CB-week: - 0,0 kg / totaal: - 49,5 kg) (ná de 2e CB-opbouwfase)
Rond de 68 kilo = 25 nov 2011 (BEGIN van Ons BalansLeven!): - ?,? kg / totaal: - 53/-54 kg) (ná de 3e CB-opbouwfase)





Sinds aanvang Cambridge op 15 maart 2011:

met Cambridge
op 5 april 2011



BMI onder de 40
(van morbide obesitas naar ernstige obesitas)
op 5 april 2011



Van 6 tabletjes tegen hoge bloeddruk
omlaag naar 5 tabletjes per dag
op 19 april 2011



met Cambridge
op 2 mei 2011



met Cambridge
op 24 mei 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd onder!
op 24 mei 2011



Van 5 tabletjes tegen hoge bloeddruk
omlaag naar 4 tabletjes per dag
op 24 mei 2011



BMI onder de 35
(van ernstige obesitas naar "gewone" obesitas (= ernstig overgewicht))
op 31 mei 2011



met Cambridge
op 7 juni 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd onder!
op 14 juni 2011



Van 4 tabletjes tegen hoge bloeddruk
omlaag naar 3 tabletjes per dag
op 14 juni 2011



met Cambridge
op 5 juli 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd onder!
op 5 juli 2011



De verwijdering van mijn maagband!!!
op 13 juli 2011



met Cambridge
op 2 augustus 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd onder!
op 2 augustus 2011



BMI onder de 30
(van "gewone" obesitas (= ernstig overgewicht) naar "gewoon" overgewicht)
op 2 augustus 2011



Van 3 tabletjes tegen hoge bloeddruk
omlaag naar 2 tabletjes per dag
op 8 augustus 2011



met Cambridge
op 16 augustus 2011



Voor de 1e keer ooit weeg ik minder dan mijn man Marc!
op 16 augustus 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd onder!
op 23 augustus 2011



met Cambridge
op 6 september 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd onder!
op 13 september 2011



Na overleg in het Radboud-ziekenhuis, is het een feit: ik ben definitief in hun medische ogen geen Hoge Risico ZwangerschapsPatiënt meer bij onze volgende ICSI-behandeling (uitgebreidere vorm van IVF), omdat mijn overgewicht zo goed als verdwenen is, mijn BMI zo goed als gezond is én ik mijn hoge bloeddruk medicijnen bijna volledig heb afgebouwd, joehoe!!!
Bij de vorige behandelingen mochten wij maar 1 embryootje terug laten plaatsen, omdat mijn lichaam een tweelingzwangerschap niet zou kunnen dragen.
Komende december mogen er dus wél 2 embryo's teruggeplaatst worden, wat inhoudt dat onze kansen nu verdubbeld zijn..... joehoeoeoehoeoeoeoeoeoee, ben zoooooo blij!
op 22 september 2011



met Cambridge
(-70 kilo vanaf mijn allerzwaarst)
op 11 oktober 2011



BMI onder de 25
(van "gewoon" overgewicht naar GEZOND GEWICHT, yes! Ein-de-lijk!!!)
op 11 oktober 2011



VRIJ VAN AFVALLEN EN DE CIJFERS OP DE WEEGSCHAAL
Afgelopen weekend (8 oktober 2011) heb ik me gerealiseerd, dat ik me nu al slank voel en nu al supergelukkig ben!
Het streefgewicht van 67 kilo bereiken heb ik toen dan ook terplekke losgelaten.
Of ik nu nog wél of niet meer verder afval in mijn af- en opbouwfase van Cambridge, maakt voor mij niet meer uit.
Nee, ik heb mijn streefGEVOEL nu al bereikt, en het daarbij behorende gewicht is niet meer belangrijk voor mij!
Ik heb op die dag ook meteen besloten, dat ik me vanaf de 1e dag van Ons BalansLeven (op vrijdag, 25 nov 2011)
niet meer zal wegen, op die dag gaat de weegschaal het huis uit,
en vertrouw ik voortaan op mezelf, op mijn gevoelens en op mijn kleding.....
wát een heeeerlijk vooruitzicht, joehoeoeoeoe!!!
op 11 oktober 2011




En daar blijf ik definitief voor de rest van mijn leven voor altijd rond wegen,
ik weeg voor de rest van mijn leven rond de 70 kilo, iets meer of iets minder!
op 18 oktober 2011






d.d. zondag, 20 november 2011 (na 36 van de 36 weken + een paar dagen Cambridge)
Inmiddels ben ik 36 weken bezig met Cambridge,
is mijn 1e CB-fase (afvallen met CB500) geëindigd op 27 september 2011,
is mijn CB-afbouwfase geëindigd op 7 november 2011,
begin ik vandaag aan mijn 3e (en tevens LAATSTE) CB-opbouwfase,
én weeg ik 49,5 kilo minder dan op 15 maart 2011
én definitief voor altijd ONDER DE 100
én ook definitief voor altijd ONDER DE 90
én ook definitief voor altijd ONDER DE 80
én inmiddels ook definitief voor altijd ROND DE 70 (nu: 71,4 kilo)!
Jeetje, hoe moeilijk ik het vaak in het begin van Cambridge heb gehad, zo makkelijk lukt het me inmiddels om Cambridge vol te houden, ja, vaak moeiteloos en simpel zelfs, véél producten vind ik lekker, sommige zelfs werkelijk waar hééérlijk, elke dag gaat makkelijk voorbij, en het gewicht vliegt er af, wow... wat een fantastisch gevoel!!

Óp naar een gezond lichaam met een gezond gewicht van max. 67 kilo, joehoe!!!

Deze uitspraak van mij heb ik op di, 11 okt 2011, veranderd in:
Vanaf 11 oktober 2011 is mijn BMI onder de 25 gedoken,
dus is het voor mij nu niet meer "ÓP naar een gezond lichaam".
Nee, ik ben "ER" al!
Ik HEB al een gezond, slank en fit lichaam en ik voel me supergelukkig!
En het streefgewicht van 67 kilo wat ik in mijn hoofd had
in het begin van CB op 15 maart 2011 heb ik ook losgelaten.
Wat ik ook weeg op 25 nov 2011, zolang ik me op deze manier VOEL, is het goed voor mij!

EINDE van de UPDATE d.d. zondag, 20 november 2011




2004: ik op mijn zwaarst (140 kilo):







15 maart 2011: ik aan het begin van Cambridge (121,9 kilo):








24 mei 2011: ik ein-de-lijk definitief voor altijd onder de 100 kilo, yes!:







27 september 2011: begin CB-afbouw (72,4 kilo):




Vanaf 11 oktober 2011 is mijn BMI onder de 25 gedoken,
ik héb nu al een gezond, slank en fit lichaam en ik voel me supergelukkig!
En het streefgewicht van 67 kilo wat ik in mijn hoofd had
in het begin van CB op 15 maart 2011 heb ik op die dag dan ook losgelaten.
Wat ik ook weeg op 25 nov 2011, zolang ik me op deze manier VOEL, is het goed voor mij!
Ik heb mijn eindstreefGEVOEL al bereikt....




Wie ben ik?
Ja..... wie en wat ben ik eigenlijk?
Ik geloof dat dat een vraag is, die ieder mens zich wel eens afvraagt.

Ik kan over mezelf zeggen, dat ik Jolan ben, 39, en dat ik dolverliefd getrouwd ben met Marc,
de liefste man die ik ooit voor mezelf had kunnen kiezen, die van mij houdt hoeveel kilo ik ook weeg,
en dat wij jammergenoeg niet via onze 2e ICSI-poging (soort IVF) in verwachting zijn geraakt van ons eerste kleintje.
Maar: wat niet is, gaat nog komen, daar geloof ik 100% in!

Ik ben gelukkig, en hou onvoorwaardelijk van mezelf en van mijn leven.
Tot een tijdje terug, zag ik mezelf als een vrouw met veel overgewicht PUNT.
Inmiddels, na vele zelfinzicht-oefeningen en veel zelfreflectie ben ik erachter,
dat mijn overgewicht maar 1 onderdeel is van de vrouw die ik ben.
Ik ben ervan overtuigd geraakt, dat mijn overgewicht een GEVOLG is van de vrouw die ik was van binnen.

Ik was een angstige vrouw, ik durfde niet op mijn eigen kracht te vertrouwen, ik was bang om NEE te zeggen,
was bang voor confrontaties en de eventueel daaruitvolgende afwijzing, zoals ik die afwijzing altijd in mijn jeugd
had ervaren van mijn vader, een afstandelijke overheersende liefdeloze man en alcoholist,
bij wie ik mijn schouderklopjes echt moest verdienen, door te zijn wie hij wilde dat ik was.

Toentertijd, zo jong al, heb ik aangeleerd, dat het niet oké was om mezelf te zijn, dat ik niet goed genoeg was
voor mijn vader, en dat ik dus "anders dan mezelf moest zijn om geaccepteerd te worden".

Levensles nr. 1 van Dr. Phil is: "you either get it or you don't = je snapt het, of je snapt het niet",
en ik snap het nu eindelijk: mijn jeugd, die tijd, die is voorbij.

Mijn vader is al meer dan 10 jaar dood, en al die jaren (daarvoor en daarna) heb ik zijn "werk" overgenomen,
wat ik als kind niet kon ontwijken, heb ik mezelf als volwassene zelf aangedaan, onbewust, ik heb mezelf nooit geaccepteerd en ik wilde altijd anders zijn, dan wie ik van binnen ben, met zelfhaat tot gevolg.

Maar ik snap het nu dus: ik ben helemaal niet kapot, ik hoef niet "gemaakt" te worden,
nee, ik ben al helemaal goed, gewoon zoals ik ben, ik ben een goed mens, en ik hou onvoorwaardelijk van mezelf.
Wat ik ook wel of niet doe, wat ik ook wel of niet beweeg, en wat ik ook wel of niet eet,
het maakt niets uit, ik hou toch wel van mezelf, en ik ben toch wel trots op mezelf.



Ooit (in 2004) woog ik op mijn hoogst 140 kilo en in mei 2009 was ik zelfs nog in paniek, want wát ik ook deed,
ik bereikte nooit nooit nooit mijn uiteindelijke gezonde streefgewicht, en wat ik wél was afgevallen aan gewicht,
kon ik er nooit blijvend af houden, al dat verloren gewicht vond op den duur altijd zijn weg weer terug naar mij,
hoe ik ook streed.

Toen (in mei 2009) heb ik me hier aangemeld, en ik ben blij dat ik deze site gevonden heb,
deze site heeft me geholpen om mijn gedachten en gevoelens op een rij te krijgen
en om mijn lief en leed met mijn buddies te delen, die me altijd het gevoel hebben gegeven, dat ik niet alleen sta.

Ik ben toch zo ontzettend blij te kunnen zeggen, dat ik inmiddels minder weeg (schommelend rond de 115-120 kg), maar nog veel belangrijker: dat de paniek die ik in 2009 voelde, weg is.
De periode vanaf mei 2009 tot en met februari 2011 is dan ook een mega-belangrijke periode voor me geweest:
in die afgelopen periode heb ik ervoor gezorgd, dat ik ein-de-lijk onvoorwaardelijk eigenliefde voel.

Hoe heb ik daarvoor gezorgd?
Door de 1e stap te zetten, door te beginnen, door actie te ondernemen, door met kleine stapjes
andere dingen te doen en te kiezen dan daarvoor, dus: door "het" gewoonweg te doen.

Je vraagt je nu af.... wat is "het"?
"Het" betekent voor mij de wil hebben, de echte wil om niet meer naar het voedsel te kijken,
maar te kijken naar mijn achterliggende redenen van het "waarom ik zoveel voedsel nodig had",
van het "waarom ik maar zoveel bleef door-eten/snoepen".

Nu pas snap ik wat ze bedoelen met "je moet het écht willen".
Voor mij betekent dat niet: "willen afvallen", want dat wilde ik destijds heus wel.
Nee, voor mij betekende dat, dat ik bereid wilde zijn om lief voor mezelf te zijn, ik wilde echt van mijn zelfhaat af,
van mijn zelfwalging, van de constante teleurstelling in mezelf als ik weer eens een dieet niet had volgehouden.

Voor mij betekent "je moet het écht willen" dat ik bereid werd om alles te doen wat nodig is
om mijn doel te bereiken, en dat was niet "afvallen", maar me gelukkig voelen en in balans.
Ik wilde dus bereid zijn om mijn gevoelens toe te laten en om de dingen te doen waar ik tegenop zag.
Ik vertrouwde erop, dat wanneer ik dát zou voelen (geluk en balans), mijn drang naar overeten ook minder zou worden, en ik heb voor mezelf gelijk gekregen: yes!!!

In de afgelopen periode ben ik er voor mezelf achter gekomen, dat ik eetverslaafd was,
dat voedsel altijd mijn "drug of choice" was, voedsel was mijn verslaving, en jammergenoeg is dat
de meest sociaal-geaccepteerde vorm van verslaving, zo ontzettend veel mensen lijden daaraan,
in welke mate dan ook.

Vanaf mijn jeugd koos ik er altijd (eerst onbewust en later steeds bewuster) voor om voedsel te misbruiken
om maar niet om te hoeven omgaan met de dingen die ik moeilijk vind, en de daaruit voortvloeiende emoties
(verdriet, ongemak, afkeuring, pijn, wat dan ook).

In plaats van dat ik met emoties omging, ze verwerkte en ze een plaats gaf, deed ik dat niet,
maar ging ik over-eten, daar koos ik niet bewust voor, dat gebeurde op een onbewust niveau in mijn innerlijk
(maar soms toch ook wel bewust, hoor).
Ik ging dus over-eten om mezelf rust in mijn hoofd te bezorgen, om me te troosten, om me een fijner gevoel te geven, om.... wat dan ook, maar het draaide altijd uit op veel te veel eten.... hoe goed en positief mijn voornemens om dat niet te doen ook waren.

Echter, in de afgelopen periode vanaf mei 2009 is er veel veranderd, in mij.
Het gaat goed met mij, ik ben stabiel in mijn hoofd, ik voel me fijn, rustig en het allerbelangrijkste:
ik voel me gelukkig en in balans!

In de afgelopen periode ben ik bewust elke dag in het VANDAAG bezig geweest met mijn innerlijk, met het uitpluizen waarom ik zoveel over-eten nodig had in het verleden, en met het ontdekken hoe ik elke dag opnieuw op een gezonde verantwoorde manier met die emoties om kan gaan, en ze te verwerken, zonder te over-eten.

Dat heb ik gedaan aan de hand van 3 boeken:
- Het handboek van de Anonieme Overeters (overeten is een verslaving);
- The Secret (de kracht van visualisatie en positief zijn en denken);
- Women, Food and God (Geneen Roth) over zelfacceptatie en het loslaten van lijnen.

Om erachter te komen waar ik van binnen nou allemaal mee zat, heb ik ontzettend veel van me afgeschreven.
Naast hier op de site, heb ik thuis ook een lijst met Energy Drains gemaakt, waarop op den duur 143 punten(!) stonden waar ik mee zat, diep van binnen in mij, variërend van de ogenschijnlijk simpele dingetjes (tandartsafspraak maken) tot daadwerkelijk zware conflicten / angsten / schaamtegevoelens, wat dan ook, ik schreef alles op.

Door die dingen op te schrijven, die diep van binnen in mij verborgen zaten achter al het overgewicht,
onder al het over-eten, door ze UIT mij te krijgen en ze op papier te zien, zijn ze werkelijkheid geworden,
en verloren ze alvast een groot deel van hun verlammende werking op mij.

Toen werd het makkelijker (maar het werd nooit simpel) voor mij om ze 1 voor 1 aan te pakken, om mijn ogen te openen, om er echt mee om te gaan, om op een aardige respectvolle manier confrontaties aan te gaan, om (moeilijke) keuzes daaromtrent te maken, om ze te verwerken en om ze daarna een plaatsje te geven, en dat allemaal praktisch zónder te over-eten.

Het bewust gezond aanpakken van al die 143 punten, stapsgewijs, heeft ervoor gezorgd, dat ik me inmiddels onvoorwaardelijk trots voel op mezelf, steeds trotser, dat ik mezelf lief vind, steeds liever, dat ik mezelf aardig vind,
dat ik mezelf volwaardig vind, dat ik mezelf een goed mens voel, en dat ik van mezelf hou, méér en méér.

Inmiddels bestaat de Lijst Met Energy Drains niet meer, joehoe!!!
Ik heb ze allemaal (stuk voor stuk) weggewerkt, en sommige mensen waren daar niet happy mee,
en die mensen maken inmiddels geen deel meer uit van mijn leven.
Makkelijk: NEE, echt niet.
Noodzakelijk: JA, zeker!

Het enige punt waar ik me nu nog mee bezig hou, is om regelmatig in de gaten te houden of er geen nieuwe Energy Drains zijn ontstaan, want zo ja: dan werk ik die zo spoedig mogelijk weg (indien mogelijk), dat houdt mijn hoofd en hart fris en gelukkig.

En dat is precies hoe ik me inmiddels bijna altijd voel: gelukkig en in balans.

Elke ochtend neem ik me voor een fijne dag te hebben, gemakkelijk, ontspannen en rustig.
Wat er ook voor negatiefs gebeurt, ik ga er mee om, voel de gevoelens, geef ze een bestaansrecht, een plek,
en daarna laat ik ze los.
Door het bewust op deze manier aan te pakken, heb ik ervoor gezorgd, dat ik al 2 jaar stabiel ongeveer rond hetzelfde gewicht van 115 kilo weeg (soms iets meer, soms iets minder), en daar ben ik al heel trots op, dat ik niet opnieuw ben aangekomen richting 140 kilo.

Ik weet, ik wéét, hoe ik het hier nu allemaal opschrijf, lijkt het allemaal wel héél simpel.
Ik ben er in het afgelopen jaar echter achter gekomen, dat het allemaal niet zo simpel is, als dat het soms in die prachtige zelfhulpboeken omschreven staat, of hoe praktisch Dr. Phil het ook omschrijft, die vent (alhoewel ik hem leuk vind) is het tegenovergestelde van een sensitief (gevoelig) persoon, dus het tegenovergestelde van mij.

Tuurlijk is het voor hem makkelijker om NEE te zeggen, om botter te zijn, om duidelijker te zijn, en om "schijt" aan de reacties van anderen te hebben en om zelfgerichter te zijn, gewoon omdat hij mijn gevoelens niet voelt, en dát maakt het voor mij allemaal alleen maar moeilijker.

Maar..... ik zeg hier dan wel "moeilijker", ik zeg niet: ONMOGELIJK, want het is wél mogelijk, écht wel, maar het is voor ons sensitieve mensen wel moeilijker, maar nog steeds: wel mogelijk!

Ik ben het levende bewijs, dat het mogelijk is.
Ook al is mijn uiterlijke overgewicht nog niet helemaal verdwenen,
mijn innerlijke zelfhaat en (on)bewuste sabotage zijn dat wél.

Onvoorwaardelijke eigenliefde is ervoor in de plaats gekomen......
wát een wereld van verschil!





En vandaag (dinsdag, 15 maart 2011) begint dan voor mij ein-de-lijk de laatste fase.
Ná 2 jaar de focus op mijn innerlijk gelegd te hebben, pas ik vandaag mijn strategie bewust aan.

De komende periode tot en met 25 november 2011 leg ik 36 weken mijn focus volledig op mijn uiterlijk en gezondheid: mijn gezonde gewicht bereiken is mijn prioriteit!

Tuurlijk zal ik ook blijven waken over mijn innerlijk (alert blijven of er Energy Drains in mij ontstaan, die snaaidrang bij mij aanwakkeren, en zo ja: ze wegwerken), niet alleen dit afvaljaar, maar de rest van mijn leven.

Echter: mijn gezonde gewicht bereiken IS mijn PRIORITEIT.


VANAF VANDAAG VOLG IK 36 WEKEN HET CAMBRIDGE-DIEET!
Dit is mijn allerlaatste afvalplan ooit, dit doe ik 1x en dan nooit meer!

1e fase:
vanaf 15 mrt t/m 26 sept 2011: 28 wkn volledig CB500 (3x1CB-maaltijd/dag)

2e fase:
vanaf 27 sept t/m 24 nov 2011: 8 wkn CB begeleid verantwoord afbouwen

3e fase = de rest van mijn leven:
vanaf vrijdag, 25 nov 2011: Ons BalansLeven op het gebied van eten leiden!



Waarom ga ik eigenlijk 36 weken het Cambridge-dieet volgen?

Omdat ik van mezelf hou en omdat ik vrijheid verdien.
Vrij zijn in mijn hoofd: alles kunnen doen wat ik wil zonder rekening te (hoeven) houden met mijn overgewicht,
en eindelijk eens kunnen eten en echt genieten van eten voor 100%: vrij van schuldgevoelens.

Omdat ik het verdien om mijn beste rijkste gelukkigste leven te leiden, wat voor mij inhoudt:
1) mama van gezonde kindjes zijn
2) financiële vrijheid en -onafhankelijkheid hebben
3) gezond zijn
4) fit zijn
5) slank zijn
6) gelukkig zijn
7) Cambridge consulente zijn
8) Ons BalansLeven op het gebied van eten leiden

Ik ben het waard en verdien het om Ons BalansLeven op het gebied van eten te leiden!
Dit is voor mij een leven waarin ik max. 67 kg weeg, mijn bovengrens 69,9 kg is, en ik dus lekker alles mag eten
(niets is fout of slecht, alles is goed!), hetzij altijd in balans, met mate én op de voor mij Speciale Dagen,
waardoor ik voor de rest van mijn leven lekker slank, gezond en gelukkig onder de 70 kilo zal blijven wegen.
Ons BalansLeven is een fase voor de rest van mijn leven, waarin de periode van "af moeten vallen, omdat ik
een ongezond overgewicht heb", voorbij is, achter de rug, tot nooit meer wederziens!
In Ons BalansLeven hoef ik niet meer, NOOIT meer, op dieet om af te vallen, want ik ben al afgevallen,
en ik ben al op mijn uiteindelijke gezonde eindstreefgewicht aanbeland, wat inhoudt dat ik in het hier en nu
(elke vandaag na vandaag na vandaag) in balans kan en mag leven, eten en genieten volgens mijn 365/65 dagen balans-compensatie-eetpatroon.
Heerlijk: in balans leven, eten en genieten,
voor 100% genieten van eten.... voor altijd vrij van schuldgevoelens!

Aanpassing op 11 oktober 2011:
Deze definitie van Ons BalansLeven verander ik vandaag in:
Ik ben het waard en verdien het om Ons BalansLeven op het gebied van eten te leiden!
Dit is voor mij een leven waarin ik rond de 70 kg weeg,
ik de weegschaal het huis heb uitgedaan en ik me dus niet meer weeg op een weegschaal,
en ik mijn gevoel en kleding als graadmeters hanteer,
en ik dus lekker alles mag eten (niets is fout of slecht, alles is goed!),
hetzij altijd in balans, met mate én op de voor mij Speciale Dagen,
waardoor ik voor de rest van mijn leven lekker slank, gezond en gelukkig rond de 70 kilo zal blijven wegen.
Ons BalansLeven is een fase voor de rest van mijn leven, waarin de periode van "af moeten vallen, omdat ik
een ongezond overgewicht heb", voorbij is, achter de rug, tot nooit meer wederziens!
In Ons BalansLeven hoef ik niet meer, NOOIT meer, op dieet om af te vallen, want ik ben al afgevallen,
en ik ben al op mijn uiteindelijke gezonde eindstreefGEVOEL aanbeland, wat inhoudt dat ik in het hier en nu
(elke vandaag na vandaag na vandaag) in balans kan en mag leven, eten en genieten volgens mijn 365/65 dagen balans-compensatie-eetpatroon.
Heerlijk: in balans leven, eten en genieten,
voor 100% genieten van eten.... voor altijd vrij van schuldgevoelens!


Jeetje, wat heb ik zin in die 3e en tevens allerlaatste fase voor de rest van mijn leven: het leven van Ons BalansLeven op het gebied van eten!


Ik heb een fantastische ervaringsdeskundige CB-consulente voor mezelf gezocht én gevonden:
Harriët, een ontzettend aardig mens! Zij begeleidt mij op mijn allerlaatste afvaltraject ooit.

Zij is 5 jaar geleden zelf 45 kilo afgevallen met het Cambridge-dieet (van 105 kg naar 60 kg in 6 maanden),
en bereikte hierdoor destijds ook voor de eerste keer in haar volwassen leven haar eigen gezonde streefgewicht,
en ze heeft het er al deze tijd AF gehouden!

Zij is mijn grote voorbeeld, mijn PPV (Persoonlijk Positief Voorbeeld),
dat het echt mogelijk is om AL mijn overgewicht te verliezen, en wel blijvend ook!
Ik ben zo blij dat ik ein-de-lijk zélf geloof dat het mogelijk is, dat ik dit kan, yes!

Elke week ga ik naar haar toe, en samen met haar ga ik ervoor!

Mensen, let op mijn woorden:
gedurende dit laatste afvalplan ooit van mij, raak ook ik AL MIJN EIGEN ONGEZONDE OVERGEWICHT kwijt!
Ook IK bereik en behoud mijn gezonde streefgewicht!


Ik herhaal hier wat ik helemaal boven aan deze introtekst ook al heb geschreven:
Ik ben vastberaden om deze keer, deze aller-laatste keer, wél te slagen!
Ik stop pas met dit Cambridge-dieet op het moment dat ik al mijn ongezonde overgewicht kwijt ben,
maximaal 67 kg weeg en CB verantwoord heb afgebouwd.
Aanpassing op 11 oktober 2011:
Deze uitspraak van mij verander ik vandaag in:
Op 25 november 2011 stop ik definitief met Cambridge, afvallen en mezelf op een weegschaal wegen.
En waarom?
Omdat ik nu al mijn eindstreefGEVOEL heb bereikt:
ik voel me nu al slank en supergelukkig,
mijn BMI is nu al gezond (onder de 25),
én ik ben nu al vrij van afvallen en de cijfers op de weegschaal.
Op 25 november 2011 heb ik CB verantwoord en begeleid afgebouwd én begint Ons BalansLeven, yes!




Ik ben gemotiveerd en ervan overtuigd dat ik bezig ben aan mijn allerlaatste afvalplan ooit:
het eind is in zicht, en dat voelt goed!


d.d. zondag, 20 november 2011
Inmiddels ben ik met Cambridge al rond dan 50 kilo kwijt vanaf 15 maart 2011.
Ik geloof persoonlijk allang niet meer in wat vele afvallers nog altijd wel vaak roepen:
"afvallen is een strijd" óf "we hebben levenslang".
Nee, voor mezelf weet ik inmiddels precies wat ik er zélf allemaal voor moet doen om mijn gewicht
en lichaam gezond en slank te krijgen en ook te houden, en dat vergt voor mij nu eenmaal doelgerichte actie,
en dat kost mij nu eenmaal bij tijd en wijle moeite, tja, dat heb ik er dan persoonlijk voor mezelf
maar al te graag voor over, hoe moeilijk het op sommige momenten ook echt wel is voor mij.

Het heeft bij mij niets meer met een strijd te maken, zoals het "vroeger" wel was, maar juist alles
met het in staat zijn in te kunnen zien en te kunnen waarderen wat ik er allemaal voor terugkrijg, op den duur,
en dat is die vrijheid in mijn hoofd én mijn beste rijkste gelukkigste leven mogen leiden.
Nou, en dat zijn nu precies mijn persoonlijke motivaties waarom ik nu dan ook
in totaal 36 weken het Cambridge-dieet volg.
EINDE van de UPDATE d.d. zondag, 20 november 2011



VERVOLG van mijn introtekst d.d. dinsdag, 15 maart 2011:
Tegen degenen, die dit lezen en die ik niet ken, wil ik zeggen:
ik wens jullie veel succes bij het vinden van jullie eigen levenspad.
Hou vol, het IS mogelijk, echt!


Tegen mijn lieve buddies wil ik zeggen: ik ben ontzettend blij met jullie!
Ik wens jullie allemaal heeeeeel veel succes bij het behalen van jullie eigen persoonlijke doelen,
op afvalgebied of waar dan ook!

Ik geloof heilig dat de dag werkelijk zál komen, dat wij allemaal onze eigen persoonlijke doelen bereikt hebben,
dat ligt 100% in onze macht: wat een mooi vooruitzicht!

:afleiden:

Tot slot wil ik nog een gedicht met jullie delen, dat mij diep raakt:

VERTROUWEN (=liefde) of ANGST
Het leven is in wezen slechts één keuze:
de keuze voor vertrouwen (=liefde) of de keuze voor angst.

Kiezen voor angst maakt,
dat ik dingen niet durf te zien,
blijf cirkelen in hetzelfde rondje.
Dat ik gevoelens niet wil voelen,
mijn lessen niet kan leren.
Dat ik confrontaties uit de weg ga,
mensen niet echt toe kan laten.
Dat ik focus op wat niet kan,
vele mogelijkheden buiten sluit.

Kiezen voor vertrouwen (=liefde) maakt,
dat ik zachter ben voor mijzelf,
minder moet en veel meer mag.
Dat ik anderen kan vergeven,
accepteer hoe ze kunnen zijn.
Dat ik anderen snel kan vertrouwen,
makkelijk hulp durf te vragen.
Dat ik mag zijn wie ik ben,
en open sta om te leren.

Het leven is zo eenvoudig,
als ik steeds de juiste keuze maak.
Diana Verbeek

Lieve buddies, ik kies voor vertrouwen, ik kies voor liefde.

Ik wens jullie allemaal het allerbeste toe, en een hele fijne dag vandaag, welke dag het vandaag dan ook is!

Nieuw dagboek van zaterdag, 12 mei 2012

18 weken zijn voorbij nog 22 heerlijke weken te gaan tot





Hoe gaat het met jullie allemaal?

Wat is het hier toch enorm rustig de laatste weken/maanden..... hopelijk omdat jullie niet meer met lijnen bezig zijn, maar ik vermoed, dat het niet zo'n positieve reden heeft.
Mochten jullie weer tijd en zin hebben, dan lees ik graag van jullie, dat weten jullie, hè.
Ik wens jullie in ieder geval het allerbeste toe, op welk gebied dan ook!


Hebben jullie heerlijk genoten van alle extra vrije dagen de afgelopen tijd?
Wij niet zo zeer, omdat Marc heel veel heeft moeten werken, het is het seizoen in de tuincentra.

Vorig weekend hebben we wel een heel gezellig weekend gehad samen.
Marc en ik waren op zaterdag (5 mei) precies 8 jaar samen, en zijn we naar de bios gegaan
(Intouchables... een Franse film: echt een aanrader, luitjes!).
Djiezzzzz, lángggg geleden dat ik zo enorm hard en vaak gelachen heb bij een film, we vonden 'm fantastisch, echt een feel good movie en dan ook nog eens geïnspireerd door een waar gebeurd verhaal.

Zondagavond hadden we een reünie in Marc's geboortedorp van de leiding van de jeugdfanfare, 20 jaar later. Marc had er heel erg naar uit gekeken, ik niet zo (ken natuurlijk niemand), maar het was een leuk klein gezelschap (10 pers in totaal), en we waren pas kei laat thuis, we hebben echt genoten, en Marc natuurlijk met iedereen bijgepraat, heel fijn, ook om hem zo te zien genieten, dáár geniet ik dan weer superveel van, hihihihihi.

Verder gaat hier met ons alles lekker: het grote genieten is volop aan de gang, heerlijk!

Gisteren waren we precies 18 weken en de ukkies zijn ongeveer 20 cm groot per stuk en ze wegen ongeveer 200 gram per stuk, wow, groot en veel al, hè..... hihihiihi, maar dat kan natuurlijk toch nog wel kleiner en minder gewicht zijn in het echt, omdat het een tweeling is, dan verloopt de groei niet hetzelfde als bij eentje.

Gisterenochtend zijn we trouwens naar het ziekenhuis geweest voor de gewone 1x per zoveel tijd zwangerschapscontrole, alles is in orde (de hartjes kloppen goed en ze bewegen lekker veel).

M'n bloeddruk is gelukkig iets gedaald (135 / 95), toch wil de dokter dat we de volgende keer al over 3 weken langskomen in plaats van over 1 maand, om die bloeddruk toch heel goed in de gaten te houden.


Als leuke update plaats ik hieronder 2 foto's:

Eentje van mij bij 16 weken (2 weken geleden alweer), ik maak namelijk om de 4 weken een voortgangsbuikfoto, ik kan dus echt toch al wél een buik zien, hoor, hahahaha.



En eentje van de echo van gisterenochtend (bestaande uit 2 fotootjes).

De onderste echofoto is het eerst genomen (daar zie je, dat 1 van de 2 dwars ligt, en de andere met z'n hoofdje naar beneden).

Op de 2e foto (de bovenste) zie je, dat de linkerbaby z'n beentje helemaal uitstrekt tegen het tussenschot van de vruchtwaterzak aan, zo over het hoofdje van de rechterbaby (die met z'n lichaampje naar boven ligt, dus met z'n hoofd naar onder/ons toe), waarop Marc meteen riep: "tjonge, ze hebben nu al ruzie", hiihii, dat zag er wel grappig uit.



Verder probeer ik zo weinig mogelijk te snoepen, maar dat is soms toch lastiger dan ik dacht, hahahahaha. Ik weet niet wat ik weeg, en daar ben ik wel blij om, hahahahaha, meteen ná de bevalling zal ik mezelf natuurlijk wel wegen, en vanaf dat moment zal ik hier weer heel regelmatig zijn, want onder de 70 is waar ik de rest van mijn leven zal blijven.

Lieve buddies, ik ga weer verder.
Nogmaals: ik hoop dat het met jullie allemaal ook goed gaat, en zo niet: kom op, zet 'm op, we zijn het waard!

Tot de volgende keer maar weer,
veel liefs en een hele fijne dag vandaag toegewenst!